%
Verborgen in het centrum: Electric Ladyland

Verborgen in het centrum: Electric Ladyland

Een wel héél bijzonder museum

De drukte van de stadsjungle even zat? Voor Verborgen in het centrum… selecteren we de beste plekken om op adem te komen. Dit keer bezoeken we een kleurrijk museum in hartje Jordaan: Electric Ladyland.

img_1956

Wat? Electric Ladyland
Waar? Tweede Leliedwarsstraat 5

Wist je dat je in Amsterdam het enige museum van fluorescerende kunst kunt vinden? In 1999 opende New Yorker Nick Padalino samen met de uit Parijs afkomstige Michèle Delage de kunstgalerie Electric Ladyland, vernoemd naar het legendarische album van Jimi Hendrix. De galerie is inmiddels uitgegroeid tot een heus museum en staat hoog aangeschreven in menig reisgids.

Dat hebben we gemerkt: toeristen weten het museum dan ook in groten getale te vinden, de Amsterdammer fietst er nietsvermoedend langs. Zonde eigenlijk, want dit eigenaardige museum is uiterst charmant en voor slechts vijf euro heb je weinig te verliezen.

img_1966

Op je sloffen naar beneden

Laten we bij het begin beginnen. Sinds de Amerikaanse kunstenaar Nick voor het eerst black light in zijn handen kreeg (we schrijven 1969), was hij in de ban van de mogelijkheden van ultraviolet licht. Hij besloot voorwerpen te sparen en ging zelf aan de slag met fluorescerende verf. Dit kun je bewonderen in zijn privémuseum.

Wie voet over de drempel zet, loopt direct het atelier in.  Daar wordt je opgewacht wordt door Michèle, zijn vrouw, nemen we aan. Na het betalen van vijf euro krijg je een stel sloffen (je mag het museum niet op schoenen bezoeken) en krijg je wat informatie over het werk van Nick. Het museum bevindt zich onder het atelier, een steile trap leidt je naar een kleine paarsgekleurde kelder met vitrines en een felgekleurd sculptuur. Dit blijkt het levenswerk van de kunstenaar: hij maakte het in de sixties onder het genot van het één of ander (daar doet hij niet geheimzinnig over). De basis van plastic, nauwkeurig beschilderd met fluorescerende verf. Het kostte hem zeven jaar om te maken.

img_1991

Geheime boodschappen

Nick (hierboven) blijkt een praatgrage Amerikaan die dól is op Nederland en in het bijzonder op Amsterdam. Hij vertelt honderdtuit over zijn bijzondere passie. Zo maakt hij niet alleen installaties en schilderijen met fluorescerende verf, Nick spaart ook allerhande voorwerpen die oplichten wanneer je er met black light op schijnt.

Terwijl het album Electric Ladyland van Jimi Hendrix op de achtergrond klinkt, geeft Nick een gepassioneerde rondleiding langs alles wat hem lief is. Bijzondere oplichtende stenen die hij tijdens één van zijn verre reizen heeft gevonden (‘deze heb ik uit iemands achtertuin gejat’), de eerste lichtgevende krijtjes, kunstwerken én verschillende bankbiljetten en pinpassen met een ‘geheime’ boodschap die je alleen met behulp van korte- en lange golf UV straling kunt zien.

img_1975img_1968

Boek

Zijn kennis hoopt Nick binnenkort te kunnen bundelen: hij is inmiddels al zo’n negen jaar bezig met het schrijven van het boek (‘it’s driving me crazy’), en belooft de kroon op zijn werk te worden. Wél wil Nick zijn bezoekers op het hart drukken dat dit geen museum géén LSD-trip in technicolor is: dat doet zijn werk én verzameling tekort. “Ik heb wel eens mensen gehad die in mijn installatie lekker lagen te trippen. Ik wil niet belerend zijn, maar dan denk ik: ga toch lekker naar het Vondelpark, jongens.”