%
insider
Geeft de pijp aan… Barry

geef de pijp aan...

Geeft de pijp aan… Barry

In Geef De Pijp aan… delen we steeds een taxirit met een bewoner van De Pijp. We horen wat deze buurt zo leuk maakt en wat de beste adressen zijn. Deze keer rijden we mee met Barry van Leeuwen, Lisa gaf hem De Pijp door.

Hoewel Barry officieel pas zeven maanden in de Pijp woont, betekent dat niet dat hij de wijk niet kent. Integendeel: hij werkt al zo’n zestien jaar in de winkel van zijn ouders. Berry Shop herenmode, een zaak die in 1957 door zijn opa is opgericht. “Oh, jij bent van Berry hè, da’s echt een begrip!”, kirt onze dolenthousiaste chauffeur. Op de vraag van Barry waar hij z’n mooie overhemd vandaan heeft, moet de chauffeur hem een antwoord schuldig blijven. “Lieve jongen, dat doet m’n vrouw allemaal. Ik koop alleen de sokken.”

Een écht familiebedrijf dus, Barry straalt als hij het over de zaak heeft. “Berry is een samensmelting van de voornaam van mijn pa en zijn compagnon: Benjamin en Harry. Ondanks grote spelers als H&M en Zara kunnen wij blijven bestaan, best een prestatie.” We rijden bij zijn zaak weg, de Van Wouw in, een straat die hij op zijn duim kent. Barry: “15 jaar geleden was de straat anders, het heeft een hele transformatie doorgemaakt. Vroeger vond je er veel belwinkels en wasserettes. Dat is de laatste jaren wel anders geworden: de één na de andere leuke tent opent hier.”

geeft de pijp aan

En dat vind Barry he-le-maal niet erg. Sterker nog: sinds hij met zijn vriendin op de Eerste Jan Steenstraat zijn gaan wonen, komt koken er niet van. “We lopen gewoon de deur uit en komen altijd wel wat tegen. Het aanbod is grandioos. Ik durf te zeggen dat sinds ik hier woon, ik nog nooit zo weinig thuis heb gegeten.”Waar hij dan heengaat? “Overal en nergens. Phô 91 voor de soep, FRNZY voor de Vietnamese streetfood en oh, Little Collins, dáár moet ik nog heen. Ik ben trouwens De Japanner vergeten, één van mijn favoriete zaken. Heerlijke sushi. Extra leuk is dat je er laat terecht kunt. Doordeweeks zijn ze tot twee uur open. Heel relaxed als je ’s nachts na het drinken nog even zin hebt in sushi.”

Of Barry ooit nog de Pijp uit wilt? Hoewel hij er natuurlijk pas net woont, zou hij op den duur wel iets rustiger willen gaan wonen. “Er komt veel verkeer door onze straat en onze slaapkamer zit aan de voorkant. Ik snap nog steeds niet hoe Lisa dat doet, aan de voorkant slapen boven een marktkraam. Hiervoor woonden we in Diemen, in een goed geïsoleerd nieuwbouwhuis. Hier hoor ik de bovenbuurvrouw ’s ochtends lopen. Ik kan wel klagen, maar dit is wel écht een stuk leuker wonen.” “Man je woont in de stád, wat denk je dan”, de chauffeur haakt even aan. “Mensen lopen maar te zeuren en te klagen. Maar je bent nog jong, dus je kunt het aan. Als je zo oud bent als ik, verlaat je op een gegeven moment de binnenstad, dat kan ik je nu al vertellen. Dat doet iedereen.”

We rijden langs het Sarphatipark, terug naar Berry Shop. “Zal ik je iets grappigs vertellen”, begint Barry. “In de zomer is iedereen in de Pijp altijd op zoek naar het lekkerste plekje in het Sarphatipark. “Maar wat weinig mensen weten, is dat ruim de helft van het park een hondenuitlaat gebied is. Ik vind het hilarisch om mensen heel triomfantelijk te zien zitten, op zo’n poepveldje. Zie het als een wijze les, mocht je er ooit gaan zitten.”

bestand_002-1